ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ. Τηλ. 6907860582

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ. Τηλ. 6907860582
Εμείς φροντίζουμε για εσάς τη΄. 6907860582

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Α-Ω ΜΕΝΩ ΕΛΛΑΔΑ. Ένας ακόμη νέος αποφάσισε να στραφεί στην αποκέντρωση παρά να φύγει Μετανάστης στο Εξωτερικό.Παραθέτει τους λόγους που πρέπει να μείνετε εδώ Ελλάδα





Όλες αυτές τις μέρες που εγκατασταθήκαμε στην επαρχία (Κυπαρισσία) βλέπω γύρω μου πολλά θέματα που θα ήθελα να σας πω...εκατοντάδες τοπία που θα ήθελα να σας δείξω...δεκάδες ανθρώπους που θα ήθελα να σας γνωρίσω...γυρνάνε στο μυαλό μου χιλιάδες σκέψεις που θα ήθελα να σας πω για το πως τελικά καταφέραμε να αποδράσουμε από την πόλη-φυλακή, ποιους τρόπους δουλέψαμε επί μήνες, πως επιλέξαμε την ίδια την Κυπαρισσία μετά από τα ταξίδια μας σε όλη την Ελλάδα (και μη πει κανείς <<γιατί, μόνο στην Κυπαρισσία είδατε προοπτικές; τα άλλα μέρη δεν είναι ωραία;>>...όλη η επαρχιακή Ελλάδα είναι πανέμορφη, πλούσια σε νερά, ποτάμια, γόνιμα εδάφη, τέλειο κλίμα, καλούς ανθρώπους κλπ...το θέμα είναι τι ταιριάζει στα θέλω σας και τι στο εγώ σας!!)...

Μακάρι να μπορούσα να σας γράψω αναλυτικά πως τα καταφέραμε ως εδώ, έτσι θα έφτανε και στον τελικό του σκοπό το <<μένω Ελλάδα!>>...αλλά είναι τόσα πολλά...όταν πρωτοξεκινήσαμε και δημιουργήσαμε το <<μένω Ελλάδα!>> σκοπός μας ήταν να δείξουμε τον δρόμο σε πολλούς πως θα αποδράσουν από την Αθήνα και θα πάνε επαρχία να ζήσουν μόνιμα, σαν άνθρωποι πια και όχι σαν φυλακισμένοι...πως θα σπάσουν τα δεσμά τους από την πόλη, δεσμά που έχουν δημιουργήσει οι <<ανώτεροι>> για να μη φύγεις από το μαντρί τους! ένα μαντρί που εκεί μπορούν να σε ελέγχουν, μπορούν (και υποχρεώνουν) να αγοράζεις τα δικά τους τρόφιμα, να πληρώνεις το δικό τους φως, να πληρώνεις το δικό τους ακόμα νερό (!!! μα δεν είναι φρικτό; να πληρώνουμε το νερό που δωρεάν και απλόχερα μας χάρισε ο Θεός; δεν είναι παρανοϊκό; επίσης, δεν είναι παρανοϊκό να πληρώνεις το φαΐ σου διότι δεν έχεις χρόνο να το παράγεις επειδή...δουλεύεις για να τους πληρώνεις για να σου δίνουν φαΐ; παράνοια;;;; δεν έχουμε χρόνο να παράγουμε να φάμε διότι δουλεύουμε για να πληρώνουμε για...να φάμε!!!!)!....
                                                                            
Ευτυχώς στην πορεία αυτής εδώ της ομάδας είδαμε ότι κάποια μέλη κατάφεραν να αποδράσουν από την Αθήνα (έχουμε συχνή επικοινωνία μαζί τους, είμαστε δεμένοι) και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην επαρχία! ναι, ίδρωσαν για να το καταφέρουν, ναι περάσανε και τα όρια τους πολλές φορές, ναι βρήκαν μονοπάτι που δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα...μέχρι που τελείωσε το ταξίδι της φυγής τους...και τότε είδαν και ροδοπέταλα παντού, και ανθρώπους αληθινούς, και καθαρό αέρα και δημιούργησαν την δικιά τους τροφή (ας το πούμε το δικό τους μίνι Μάρκετ!! με ζωάκια, με πουλερικά με φυτά, λαχανικά κλπ...) και έχουν τώρα πια την τύχη να βλέπουν τα παιδιά τους να τρέχουν ελεύθερα στις πλατείες του χωριού, να πηγαίνουν κάθε μέρα για μπάνια (αφού δίπλα είναι η θάλασσα αλλά και το βουνό!) ...αυτό είναι η πραγματική ζωή..η ζωή στις πόλεις είναι μια κακή συνήθεια που μας έχουν επιβάλλει από μικρά...είναι όπως το....τσιγάρο! 



 Το θεωρείς απόλαυση ενώ ξέρεις ότι σου κάνει κακό, ότι σου στερεί τον καθαρό αέρα...αλλά πανικοβάλλεσαι στην σκέψη να το κόψεις...φοβάσαι μην αλλάξεις την συνήθεια που σου δίνει μια <<ψεύτικη>> στιγμή ευχαρίστησης...και τότε χαμηλώνεις το κεφάλι σαν δούλος (ναι, δούλος είσαι! δούλος του συστήματος και του φόβου σου!!) και λες :
<<τι να κάνω...δεν γίνεται αλλιώς...>>...λες και σου φταίει κάποιος άλλος που δεν γίνεται αλλιώς! Όχι! για το τι επιλέγουμε στην ζωή μας είναι καθαρά δική μας επιλογή που πηγάζει είτε από φόβο είτε από επιθυμία!! Ένας αντίλογος που θα ακουστεί σε αυτά τα γραφώμενα (σαν ερινύες ή σαν σειρήνες...ανάλογα...) είναι...<<μα, καλά να πάω επαρχία, αλλά πως θα ζήσω; τι θα τρώμε;...>> είναι ένα ερώτημα καλό...μα η απάντηση είναι ακόμα πιο καλή! Αντερωτώ και εγώ λοιπόν! << έχεις μια δουλίτσα στην πόλη...ίσα που τα βγάζεις πέρα...(μη μου πείτε ότι τα βγάζετε πέρα τώρα πια, θα είναι ψέμα!!) βγάζεις 800 ευρω το πολύ (αλήθεια δεν είναι;) και λες...πρέπει να δώσω 300 για το ενοίκιο, 300 για φαΐ (κρέας, λαχανικά, μακαρόνια κλπ)..και τι μένουν; 200 ευρω...αααα!! μη ξεχάσω, το ρεύμα αλλά και το νερό!!...το ρεύμα 200 το λιγότερο (βαλε όλες εκείνες τις χαζοχρεώσεις λόγο αυξημένης τιμής μονάδων και τετραγωνικών επειδή ζεις μέσα στη....πόλη!!! διότι στην  επαρχία είναι μικρότερο το κόστος!) (ααα!! βάλε ότι στο χωριό έχεις περισσότερη ώρα ηλιοφάνειας από ότι στην Αθήνα!!!! Πιο ανοιχτό μέρος, πιο ανοιχτά σπίτια...). Τέλος βάλε και το νερό κανένα 60άρι...πάειειειει και το 200σάρι!!!

Τι απέμεινε; τίποτα! και αν ζορίσουν λίγο ακόμα τα πράγματα; τότε βαλε 10 δόσεις το ρεύμα σαν διευκόλυνση...μαλακίες δηλαδή! διότι στους επόμενους δέκα μήνες θα σου έχει έρθει άλλες 2 φορές το επόμενο ρεύμα οπότε τι θα προλάβεις; ξανά πάλι δόσεις! και εις αει!!...οπότε επανέρχομαι και αντερωτώ...<<ποιος ο λόγος που κάθεσαι στην πόλη;;>>....τι είπες;...το ξανασκέφτεσαι...
Κάτσε να σου πω εγώ τις δικές μου εμπειρίες έως τώρα! έφυγα πριν ένα μην από την πόλη, Αθήνα. ταξιδέψαμε έως τότε σε όλη την Ελλάδα επί χρόνια και είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια το πως ζούνε στην επαρχία, προσέξτε, δεν μας τα είπαν τρίτοι, εμείς τα ζήσαμε με τα ίδια μας τα μάτια! λοιπόν, κάτσε τώρα να σου πω αυτά που δεν θα σου πούνε οι <<σειρήνες>>!! έως τώρα τι έχω δει εδώ, στο χωριό!

Α) Όλοι οι ντόπιοι προσπαθούνε να μας βοηθήσουνε με κάθε τρόπο! μέχρι και χωράφι μας δώσανε δωρεάν για να φυτέψουμε ότι θέλουμε! (αυτό το είχαμε παρατηρήσει σε όλη την Ελλάδα!).
Β)Το νερό είναι 20 ευρω το εξάμηνο περίπου αλλά και καθόλου να μην είχαμε γύρω μας υπάρχουν άπειρες πηγές και λιμνούλες! τσάμπα νερό από παντού! Βασικό στοιχείο για να φυτέψεις κήπο και να έχεις ζώα!
Γ)Το ρεύμα δεν μας έχει έρθει ακόμα αλλά είναι το πολύ στα 150 μάξιμουμ εδώ γύρω γενικά!
Δ) Φρούτα φέτος δεν αγοράσαμε ακόμα διότι παντού έχει ελεύθερα συκιές, αμπέλια, ροδακινιές, δαμασκηνιές..και άλλα όπως καρυδιές, μανταρινιές κλπ...όποτε θέλουμε πάμε μια γύρα και μαζεύουμε ότι θέλουμε!! ξέχωρα ότι πολλοί σου λένε να μπεις στα χωράφια τους να κόψεις άμα θες!
Ε) Βάζεις κοτόπουλα και τα τρέφεις με δικά σου αποφάγια αλλά και (σημαντικό αυτό) μπορείς να πάρεις και πολλά φρούτα και λαχανικά παρατημένα σε χωράφια (με την άδεια των ιδιοκτητών στη χειρότερη, διότι όλοι σε αφήνουν να μαζεύεις τα ψιλοχαλασμένα και σάπια) όποτε ταΐζεις κάθε μέρα τζάμπα τις κότες σου. Μόνο τα σύκα και τα σταφύλια και τα καρπούζια που υπάρχουν χύμα στο δρόμο είναι αρκετά για να ταΐζουν δεκάδες κοτέτσια!! Βάλε και ότι περισσεύει επίσης και από τον κήπο σου...από κει και πέρα άμα θες ρίξε και λίγο καλαμπόκι...και αμέσως θα έχεις τα κοτόπουλα σου που θα έπρεπε να πληρώσεις (από τον μισθό σου) στην Αθήνα όπου μέσα θα είχανε και τίγκα χημικά! ενώ τώρα απολαμβάνεις την δίκια σου εκτροφή!
Ζ) Όσο ζείς μέσα στη πόλη καταβάλλεσαι και σωματικά και ψυχολογικά λόγο άγχους και έλλειψης καθαρού οξυγόνου! Αυτό μας κάνει και αισθανόμαστε αδύναμοι αλλά και εκνευρισμένοι συχνότερα, σε μια αέναη πίεση χωρίς καμία ουσία! Είναι καθαρά θέμα χημείας (το τι αναπνέεις και τι τρως). από την ώρα που ήρθαμε εδώ έχει ξεκινήσει μια αντίστροφη διαδικασία αποτοξίνωσης ψυχής και σώματος...μέρα με την μέρα, μη περιμένετε μαγικά! είναι βαθιά ριζωμένη στο πετσί και την ψυχή μας η αρρώστια που λέγετε <<λούκι>>, φυλακή...τόσα χρόνια μας επιβάλουν τα αντίθετα μέχρι που τα θεωρούμε λογικά πια και ότι έτσι είναι η πραγματική ζωή.

Όχι!!! μέγα λάθος! ζώντας ένα μήνα έξω από το λούκι , τότε αρχίζεις και καταλαβαίνεις που ζούσες! μόλις πάτησα το πόδι μου στην επαρχία αρχικά έπιανα συνεχεία τον εαυτό μου να βιάζεται για τα πάντα! <<μα γιατί αυτός στο δρόμο δεν προχωράει πιο γρήγορα;>>, <<μα γιατί περιμένω να μιλήσει ο χ με τον ψ στη μέση του δρόμου;>>, <<μα γιατί ο φούρναρης κινείται τόσο αργά;>>, <<μα γιατί ο ταμίας στο μαρκετ κάθεται και μιλάει με τον τάδε πελάτη και γελάνε;>>....και δεκάδες άλλα τέτοια που έχουμε εμείς οι αθηναίοι!!!!...ώσπου μετά από μια βδομάδα κατάλαβα ότι ούτε ο φούρναρης καθυστερούσε, ούτε ότι τα αμάξια πήγαιναν αργά στο δρόμο, ούτε η ταμίας χασομερούσε...όχι, δεν ήταν όλοι αυτοί η αιτία...εγώ ήμουν η αιτία διότι είχα συνηθίσει αλλιώς στη πόλη! εγώ πήγαινα γρήγορα χωρίς λόγο και όχι οι άλλοι αργά! οι άλλοι γύρω μου πηγαίνουν κανονικά! αυτό ήταν! τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι ζώντας μέσα στο λούκι-πόλη απόκτησα κακές συνήθειες που έπρεπε να κοπούν μαχαίρι πριν φύγω από καμία καρδιά από το στρες!...και έτσι κατέβασα τους ρυθμούς μου...και τότε υποχώρησε ένα μεγάλο βάρος από το άγχος που κουβάλαγα....μετά από μέρες απολάμβανα τις διαδρομές παντού...έτσι πρέπει!

θα μπορούσα να σας πω και άλλα πολλά που άλλαξαν μέσα και έξω μου από την ώρα που έφυγα από το λουκι-φυλακη-πολη! θα τα λέμε και στην συνέχεια...είχα την ευκαιρία και έζησα 40 χρόνια την πόλη, είχα την ευκαιρία και ταξίδεψα όλη την επαρχία...τώρα είχα την ευκαιρία να ζήσω μόνιμα εδώ, στο χωριό...μέσα από όλα αυτά θα μπορώ αξιόπιστα να σας μεταφέρω το πως είναι να ζεις έξω από την πόλη , με την ελπίδα να το πράξετε και εσείς άμεσα, χωρίς φόβο!! προσέξτε!! χωρίς φόβο!! ότι και να ακούσετε στην πορεία της απόφασης σας να μετακομίσετε, ότι και να είναι αυτό, να ξέρετε ότι είναι μόνο προσωπικές εμπειρίες του καθενός! άμα κάποιος ζούσε χαλιά στο τάδε χωριό (λόγο ανθρώπων, συνθηκών, συναισθημάτων κλπ) δεν σημαίνει ότι είναι χάλια εκεί η ζωή! όχι! να σας πω ένα παράδειγμα...είχε βρεθεί ένας τύπος και μου είπε...<<στη Λεπτοκαρυά (Πιερία) θες να ζήσεις; μα πως θα ζήσεις, εκεί είναι μόνο για καλοκαίρι, το χειμώνα νέκρα!>>...και ξέρετε, είχε δίκιο...αλλά ήταν η μισή αλήθεια έτσι όπως την έζησε αυτός...είχε πάει για διακοπές στην παραλία της Λεπτοκαρυας όπου , ναι, έχει μόνο καφετέριες και πλαζ και μερικά καλοκαιρινά μαγαζάκια...όποτε λογικά είπε <<το χειμώνα είναι νεκρά, πως θα ζήσεις;>>...η υπόλοιπη μισή αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και δεν θα την ήξερα αν δεν πήγαινα μερικά ταξίδια εκεί το χειμώνα ....ο φίλος είχε δει μόνο την <<κάτω>> Λεπτοκαρυα και ποτέ δεν έκανε τον κόπο να εξερευνήσει την υπόλοιπη πόλη που επεκτεινόταν προς το βουνό (πλαγιά), η οποία πόλη, μικρή μεν αλλά και κόσμο είχε το χειμώνα πολύ και μαγαζιά κάθε είδους είχε...και την πόλη της Κατερίνης έχει που είναι μεγάλη στα 10 λεπτά οδικώς, και το Λιτόχωρο έχει στα 5 λεπτά αλλά και την Θεσσαλονίκη έχει στα 40 λεπτά είτε οδικώς είτε με προαστιακό! οπότε για πια νεκρά μιλάμε; και όμως αυτός είπε την γνώμη του από μια προσωπική του εμπειρία που αποδείχθηκε ελλιπής...για αυτό λέω, μην ακούτε πολύ τι σας λένε κάποιοι , να φιλτράρετε τι ακούτε για την επαρχία. κάποιοι φίλοι μας που άκουσαν ότι φεύγουμε επαρχία μόνιμα , η πρώτη ερώτηση του ήταν..
<<και πως θα ζήσετε εκεί; θα ταΐζεται όλη μέρα τα ζώα και θα φτιάχνετε τον κήπο;>>
κατά δεύτερον τους ερχόταν στο μυαλό η ηδέα ότι επαρχία ίσον...μισογκρεμισμένα χωριουδάκια, 4-5 κάτοικοι, χωριά πάνω ψηλά σε ένα βουνό στο πουθενά...εγώ ντυμένος τσοπάνης με μια κάπα...πουθενά ίχνος τεχνολογίας...αυτά νομίζουν κάποιοι όταν θα τους πείτε ότι θέλετε να πάτε επαρχία!! νομίζουν οι περισσότεροι ότι επαρχία είναι όπως στις ταινίες του 1970...φτωχοσπιτακια, γριούλες και κατσίκες.....όχι!! μη δώσετε καμία σημασία σε όλα αυτά! η επαρχία είναι όπως και η πόλη! και το ιντερνετ της έχει (και πολλά χωριά το έχουν δωρεάν!) και τα μαγαζιά της έχει (από Πρακτικέρ κεχρί Τζάμπο!) και τα νοσοκομεία της έχει, και τα κλαμπ της και πολύ κόσμο θα βρεις! αυτή είναι σήμερα η επαρχία! για αυτό μην ακούτε τίποτα άπω αυτούς που ουσιαστικά τα σκέφτονται διότι οι ίδιοι φοβούνται να φύγουν και προτιμούν την ζωή στην πόλη....και ας είναι σα φυλακή, δε το κατανοούν διότι είπαμε, είναι ένα κακό συνήθειο, μια εξάρτηση που σε τυφλώνει!!...
θα σας ενημερώνω στη πορεία και οποίος θέλει να μοιραστώ μαζί του τον τρόπο αλλά και τις εμπειρίες που απόκτησα καθ οδόν, ας μου στείλει πριβέ μήνυμα να τα πούμε είτε γραπτώς είτε από κοντά με έναν καφεδάκι!!

Υ.Σ.....όχι, δεν είχα ούτε συγγενή εδώ που ήρθα , ούτε ήξερα κάποιον ....τίποτα...μονάχα ένα ζευγάρι που έκανε και αυτό τη υπέρβαση πριν ένα χρόνο και άφησε την Αθήνα για να ζήσει εδώ από το μηδέν!...
Υ.Σ. 2....όχι, δεν βρήκα δουλειά εδώ και μετακόμισα!
Υ.Σ 3...όχι δεν είχα λεφτά στην άκρη και ήρθα με άνεση...αντιθέτως!

Γράφει ο Δημήτρης
Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Δημήτρη στο F/B
https://www.facebook.com/dimitris.zogokis


Δημοσίευση σχολίου